Βόλτα στα καντούνια τση χώρας

Με αφορμή κάποιες μικρο εκρεμμότητες κατεβήκαμε στη χώρα! Στη πραγματικότητα, τουλάχιστον για μένα, ήταν ένα μικρό σκασιαρχείο μακριά από τα παιδιά. Ένα μικρό ''γανιό'' για καφέ και βολτάρισμα με την Μαρίνα, την παιδική μου φίλη. Πάρκαρε κοντά στο Κτελ και μέσα από στενά στρατόνια και καντούνια, που θαρρείς οτι θα κατέληγαν σε ιδιωτικές αυλές, με οδήγησε στην χώρα.
Μερικά από τα καντούνια ήταν πλακοστρωμένα, δίνοντας μια ιδιαίτερα γραφική νότα στη γειτονιά. Συμφωνήσαμε και οι δυό μας οτι αν ήταν όλα τα καντουνάκια έτσι πεζοδρομημένα και υπήρχαν και μερικά τουριστικά μαγαζάκια θα άνέβαζαν λίγο την κίνηση στην περιοχή (στην απο πάνω της Αλ. Ρώμα) που μέχρι στιγμής παραμένει λιγάκι υποβαθμισμένη και σχετικά άγνωστη!

Παραπλεύρως (η φωτογραφία δεν είναι αρκετά καθαρή, δυστυχώς) βλέπαμε άλλα καντούνια και σκαλάκια που οδηγούσαν σε άλλα στενότερα και όλο και πιο στενότερα!
Είμαστε στην ''Οβριακή''! Εδώ η πύλη της Συναγωγής . Σε άλλη μαρμάρινη πινακίδα αποτείνεται φόρος τιμής στον Ugo Foskolo, που μικρό παιδί ακόμη προάσπισε το δικαίωμα στην ανεξιθρησκεία και σε άλλη (πινακίδα) ευχαριστίες στον λαό της Ζακύνθουκαι στον τότε δήμαρχο (Καρρέρ;) για την προστασία που παρείχαν στον εβραϊκό πληθυσμό του νησιού κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.




Υ.Γ.1

Στη δημόσια βιβλιοθήκη που επισκεφθάκαμε εκείνο το πρωινό, πληροφορηθήκαμε με χαρά οτι σε λίγους μήνες θα ξαναεκδοθεί το ''Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου'' του Λεωνίδα Ζώη (το βρήκα και σε pdf στο διαδίκτυο). Μακάρι, μακάρι, να το δούμε και τυπωμένο!!!





Υ.Γ. 2

Από το προηγούμενο καλοκαίρι είχα βάλει στο μάτι το βιβλίο της Μαρίας Φιορεντίνου ''Παραδοσιακή Ζακυνθινή Κουζίνα''. Ευελπιστούσα οτι θα μου το έκανε δώρο ο άντρας μου, αλλά αφού πέρασε ένας χρόνος και δεν...αποφάσισα να μου το κάνω εγώ δώρο.

Το αγόρασα λοιπόν εκείνο το τεμπέλικο πρωινό που βολτάραμε στη πόλη.

Ένα έχω να πω (για την ακρίβεια δύο)! Είναι απίστευτα πλήρες! Είναι
ά π αι χ τ ο !!!!!!!

Σε επόμενη ανάρτηση θα πω περισσότερα για αυτό το (συλλεκτικό!) βιβλίο που είναι ένα πολιτιστικό ταξίδι στις γεύσεις και στα ήθη αλλοτινών εποχών και ίσως (ακόμη) και του σήμερα

ες αύριον τα σπουδαία

Καλό Μήνα!

Παρουσιάζω μερικές φωτογραφίες που δεν συναντιώνται στους διάφορους τουριστικούς οδηγούς, ...μια άλλη ματιά, ... μικρές λεπτομέρειες!

Η πρώτη φωτό είναι τραβηγμένη από τον Αγαλά, από την πλευρά του Ιονίου, πηγαίνοντας στο Πλακάκι

Η δεύτερη,

...α, η δεύτερη είναι η αγαπημένη μου, πρόκειται για ένα εύρημα στις πλαγιές του Σκοπού που είναι όαση για κάθε διψασμένο περιπατητή.

 Κάνοντας μία πορεία ανάβασης από το χωριό μου μέχρι την Σκοπιώτισσα (10-12χλμ) με το πεζώ 2 και αφού εκεί λίγο πριν το γιόμα, είχαμε ξεμείνει από νερό,  πάνω δηλαδή, που ο ήλιος είχε αρχίσει να τσουρουφλάει, βλέπω σε ένα χαμηλό σημείο της πλαγιάς έντονη βλάστηση και κάτι σαν κτίσμα, αφουγκράζομαι και ακούω κάτι σαν τον  έντονο βόμβο του σκούρκου, σκέφτομαι ότι πιθανόν να υπάρχει στάσιμο νερό και ότι θα  έχουν μαζευτεί μέλισσες και τέτοια. Σαν να μου φάνηκε όμως ότι άκουσα νερό να τρέχει, ...αχ,  Αρτέμιδά μου και Απόλλωνα, ας είναι πηγή, έστω να δροσίσουμε λίγο το πρόσωπο και το κεφάλι..... Ναι!, ναι! είναι νερό που τρέχει. Αποτολμώ το ανέβασμα προς τα έκεί που διακρίνω το κτίσμα. ....Ναι! Είναι πηγή με γάργαρο δροσερό νερό και ένα σμάρι από διάφορα πετούμενα τριγύρω. Άραγε είναι πόσιμο; 

Για καλή μας τύχη σταματά ένας ντόπιος αγρότης με το αγροτικό του.

.....Είναι πόσιμο! 

Την λατρεύω αυτή την φωτό!

Η τρίτη φωτό είναι από το Καμπί, όπου πολύ αργότερα θα απολαύσουμε ένα από τα καλύτερα ηλιοβασιλέματα!