Μία ανοιξιάτικη μέρα του Μαγιού ( 6/5/1912), πριν 97 περίπου χρόνια, ένας νεαρός ζακυνθινός 24 ετών , με μέτριο ανάστημα όπως οι περισσότεροι συμπατριώτες του, επιβιβάζεται από το λιμάνι της Πάτρας στο "Πατρίς'' και ετοιμάζεται για το μεγάλο υπερατλαντικό ταξίδι.
Μαζί του στο καράβι, όλη η νιότη της δυτικής Ελλάδας.
Τουλάχιστον θα πούνε και κάνα καλαμπούρι, μα η καρδιά του είναι σφιγμένη, σκέφτεται την μάνα του, την Άντζουλα, που τελευταία βολά την είδε στο πόρτο.
Σκέφτεται και τη Βασιλική την μακροπλέξουδη που τση έκλεψε δύο άγουρα φιλιά, ...εψές, ...τη νύχτα...!
Έτσι ξεκίναγε την ιστορία του ο νόνος μου, που την επιβεβαίωσή της την βρήκα εδώ , ψάχνοντας στα αρχεία του Ellis Inland
Τα παραπάνω αφιερωμένα σε όλους τους ζακυνθινούς, που οι παπούδες τους ταξίδεψαν παρέα με τον δικό μου!
Αφιερωμένο και στη Λένα!
