Μία και έκαμα χερικό στα τράττα, να τραττάρω και τον αγαπημένο μου σύντροφο και σύζυγο, (κάθε λέξη με την κυριολεκτική της σημασία και όχι για το τυπικό) το ''αλφαβητάρι τση Αγάπης''
...η φωτογραφία είναι από το Καλαμάκι, λίγο πιο πέρα από το Crystal...ο ήλιος ετοιμάζεται να φιλίσει την κορυφή του Βραχίωνα, ...οι φύλακες του θαλάσσιου πάρκου, ενημερώνουν ευγενικά τους λουόμενους, ότι είναι ώρα να παραχωρήσουν την ακτή στην χελώνα, ...τα κάστρα των παιδιών κατεδαφίζονται, οι λούμπες ξαναγεμίζουν με άμμο ...η θάλασσα και ο ουρανός ένα χρώμα , ροζ και μαβί, ...αδιαίρετο.
Πουθενά αλλού δεν είδα αυτό το χρώμα, ...δεν είναι το πύρινο, χρυσό πορτοκαλί του ηλιοβασιλέματος, που μαγεύει τους ερωτευμένους ...είναι το χρώμα της ηρεμίας και της γαλήνης ...της μελαγχολίας για την Εδέμ που απωλέσθη...
...η σκιά του Σκοπού και του Βροντόνερου θα φταίει...
Μετά τον καλαμιώνα και τα τσιμποκάλαμα υπάρχει ένα ρεματάκι, άνυδρο το καλοκαίρι. Στην νοητή προέκταση της εκβολής του, που φθάνει στα 15-20 μέτρα μέσα στην θάλασσα, υπάρχει ένας υποβρύχιος βραχόκηπος με υποθαλάσσια βλάστηση (λόγω του κρύου γλυκού νερού, ή της αποχέτευσης του ξενοδοχείου) και ποικιλία μικρών ψαριών, μουρμούρες, σπαράκια, κέφαλοι, γλωσσίτσες και αστερίες και άλλα που δεν θυμάμαι το όνομά τους και φυσικά δίκοχα κοχύλια, όπως οι γυαλιστερές.
Λατρεύω αυτές τις υποθαλάσσιες περιπλανήσεις, στους μικρούς αυτούς παράδεισους, ...στις πολιτείες του Ποσειδώνα...
Το καλακαίρι δεν θα με δείτε στην παραλία να λιάζομαι...
... Αν δεν με βρήτε στα ρηχά, να πλατσουρίζω με τα παιδιά μου, ψάξτε να με ' βρετε όπου δείτε...
...αναπνευστήρα!
